Showing posts with label the norsunian.... Show all posts
Showing posts with label the norsunian.... Show all posts

Tuesday, December 21, 2010

have i already said thank you?

0blabblers
A million things are in my mind right now. But I just want to say, thank you for being a part of my life. No matter how many million people I’m going to meet in my life, I will never forget the people who made me who I am. Thank you for accepting me wholly, I will never find friends as real as you were, wherever I go.


(p.s, all photos here were snatched from FB photos of Cathy and Mavs)

remembering those days w/ you stings my heart and sometimes I can't help but feel the pain knowing that I may not see most of you again. sometimes i wish i can be here and be with all of you as well. sometimes i wish i can mixed today and yesterday. sometimes i wish i can hear your voices again, laugh with you, cry and argue with you again. i wish we can all bring back the time when everything seem so complicated yet so happy.

life has changed in a matter of months. it feels like years since the last time i was with you. wish i can put all of you in a box and carry with me wherever i go.
(sigh***)
i miss you guys.

Sunday, February 15, 2009

Oh my BLOOD!

0blabblers
Lord, pahingi po ng dugo!
Talaga namang sumasakit na ang aking ulo dahil wala pa akong maayos na tulog mula Thursday night. Kung bibilangin mga less than 10 hours pa lang ang tulog ko mula huwebes.

Dumudugo na naman ang aking mga pores dahil editing/layouting na naman dito sa aming kaharian. Ang galing! Kakailanganin ko ng isang tanker ng dugo pamalit sa lahat ng dugong lumabas sa katawan ko.

Major Hemorrhage na naman ang drama dito!
Tabang!!!!

Saturday, December 6, 2008

Ang nais lang namin ay maging malaya...

0blabblers
Kalayaan sa pamamahayag. Ito lang ang aming minimithi. Kalayaan na ilabas ang katotohanan, ang bawat panig ng balita. Kalayaan na ipaglaban ang karapatan ng mga estudyanteng walang lakas ng loob na ipaglaban ang kanilang sarili. Kalayaan. Yun lang...

Kung sa pagpapalabas ng mga balita, masasabing malaya kami. Marahil ay isa kami sa pinakamalayang student publication sa Pilipinas. Isa rin sa pinaka maswerte. Hindi pinapakialaman ng administrasyon ang anumang balita na ilalabas namin. Malaya kaming maglabas ng kahit na anong lathalain na gusto namin.

"The NORSUnian is free to publish everything..." sabi pa nga ng university president namin.

Tama nga naman yun. Malaya kaming magpublish ng KAHIT NA ANO. Kahit pa laban ito sa administrasyon. Kahit pa, nasa delikado ang aming mga grado. Malaya kami.

Pero, talaga nga bang malaya kami?
Marahil ay hindi kami nagkaka problema kung balita ang pag-uusapan. Kung articles lang, malaya. Pero, paano naman sa ibang aspeto ng publikasyon? Malaya pa rin kaya kami?

Sa tingin ko, hindi.

Una, nasa eskwelahan ang budget ng publication. Minsan ay ginigipit kami pag nagrerequest kami ng pera para sa mga activities ng publikasyon. Minsan din ay masyadong pinapatagal ang proseso. Inaabot ng ilang linggo ang ilang araw lang sanang proceso. Bakit kaya napakatagal pumirma ng mga taong ito?

Pangalawa, kagaya ng ibang mga sangay ng gobyerno, dumadaan din kami sa bidding. Yun naman kasi talaga ang tamang proceso. Ang problema, kahit pa mahigpit ang guideline na ibinigay namin ay ang administrasyon pa rin ang nasusunod.

At dito na pumapasok ang problema.

Sa ngayon ay ilang linggo na rin kaming walang nairelease na isyu. Iyon ay dahil na rin sa problema namin sa printing. Hindi kasi nagustuhan ng publikasyon ang quality ng printing ng bagong printing press na inaprubahan ng administration. Masyado itong marumi at binago ang napakaraming part ng paper.

Malayong malayo sa nakasanayang newspaper ng mga estudyante. Nagreklamo kami. Binabayaran ng mga estudyante ang publication fee at dapat lang ay makontento sila sa quality ng ibibigay namin sa kanila. Kung kami nga mismo ay hindi kontento, sila pa kaya?

Medyo nag kagulo ng kaunti dahil dito. Napigil na naman ang printing namin. Ngayon ay kalaban na namin yung may ari ng printing press [na sa kamalas-malasan ay instructor ko sa Mass Com].

Ang gusto lang naman namin ay mabigyan kami ng kalayaan na magserbisyo sa mga estudyante ng buong-buo. Yung serbisyo na tama lang sa ibinabayad nila.

Aminado ako, parte ng publication fee na ibinabayad ng mga estudyante ang honorarium na tinatanggap namin sa publication. Kasama din dito yung scholarship na ine-enjoy namin sa staff. Kaya nga, gusto ko lang na worth naman sana ng pera nila yung newspaper na ibibigay namin sa kanila.

Matatapos pa kaya ang problemang ito? Sana...dahil nakakahiya na talaga.

check ur page rank.

Check Page Rank of your Web site pages instantly:

This page rank checking tool is powered by Page Rank Checker service

 

♥AIAN-ism♥ © 2010

Blogger Templates by Splashy Templates